Een dag in de hoofdstad Timpu.

We hebben een fijne dag in de hoofdstad Timpu gehad. 

Allereerst bezochten we een Stoepa. Mooi wit en goud, zoals ook al in Kathmandu gezien. Alleen lijkt er hier nog net een beetje meer eerbied ten toon gespreid te worden. Chimi, onze gids verteld ons nog eens hoe groot het belang is om met de klok mee, om alles heen te lopen. Wanneer je tegen de klok in gaat, is dat absoluut schofferend!

We konden zien dat er tenten opgezet werden en dat er waarschijnlijk iets groots gepland stond. Regelmatig is de bel te horen, die aangeeft dat een van de 2,5m hoge gebedsrollen, weer een heel rondje gedraaid is.op de grond rond die wielen zitten mensen met hun mala's mantra's te chanten. In de stoepa zit naar het oosten gericht een prachtige serene Boeddha. 

Ook hebben we flitsbezoekje gebracht aan een Zoo, waar de oerige rundergeiten graasden. Takin's genaamd, 1 soort dier, 50 stuks. 

Na de nodige foto's gemaakt te hebben gingen we snel door naar het volgende, Folk & hermitage museum, een boerenhuis, helemaal nagebouwd zoals tot voor 50 jaar terug gewoon was. 

Hier werd ons over het gebruik van "nighthunting" verteld. De jongens gaven vroeger de meisjes subtiel een teken, waarmee ze aangaven dat ze die avond door het raam van de boerderij zouden komen, altijd 3e etage. De Bhutanesen jongens zijn nog steeds bij uitstek goede klimmers, volgens onze gids. 

In een klein winkeltje heb ik een klein boekje met mooie tekeningen kunnen bemachtigen. Mooi aandenken aan dit land!

Het volgende was Chan Gankha monestary, 15e eeuws. Daar waren de monniken aan het chanten en kregen we een blessing. Water uit een mooi versierde koperen kan, dat je gedeeltelijk opslurpt, en de rest over je hoofd sprenkelt. Aurora liet hier ook haar astrologie uitleggen, en moest vier gebedsvlaggen kopen om ze in een bos op te hangen. 

Hierna hebben we een "pleasant hike" gedaan naar een oud klooster. Dat was inderdaad een hele fijne wandeling. Alleen toen die afgelopen was, moesten wel een heel stuk omlaag lopen, en dat via een heel stijl en super smal paadje. Super lastig voor mij dus. Gelukkig goede hulp van de gids gehad. Mijn spieren waren nog lichtelijk aangeslagen van de vorige dag, en leken soms gewoon niet meer te willen luisteren. Ik ben goed onder aangekomen. Daar stond een monnikenschool, waar de jongens in hun rode stof habijten en kaal geschoren hoofden, aan het spelen waren. Na deze aangename wandeling heb ik besloten hier geen wandelingen of hikes meer mee te doen. 

's Middags het Hospital bezocht, dat was heel interessant en een hele ervaring. Vooral veel op kruidenbasis. Ze hadden er een klein museumpje bij gemaakt, waar allerhande gedroogde kruiden e.d. lagen. Hierover ga ik jullie een andere keer uitvoeriger berichten. 

's Avonds werd er een Hot stone bath gemaakt bij een dorpshuisje. In een houten schuurtje, waar een houten bad in stond. Het was me allemaal net niet proper genoeg, dus alleen Aurora en Willeke namen er een bad. Daarna ging Chimi en de chauffeur waarschijnlijk ook nog. In die tijd kregen wij binnen een diner, door de vrouw van 't huis gekookt. Echt lekker. Vooral de pittige aardappeltjesnin room. Smullen hoor, hier is het eten echt lekker

Verdere foto's te zien op Facebook.

Paro, Tigers Nest, en Monestary

7:00 ontbijt, daarna op naar de Paro_Taktsang: The Tigers Nest,  toen nog vol goede moed. Dat bijzondere klooster ligt op 3120m hoogte. Nou, dat heeft me wel even een lesje geleerd. Aurora had besloten om de hele weg te paard te gaan. Ik wilde graag naar boven pelgrimeren. Tja, 800m redelijk stijl omhoog. Het viel me allemaal zwaar tegen. Ik had last van de hoogte en dat samen met mijn verkoudheid..... maar ik heb niet opgegeven en ging gestaag door.  De bovenste 300 die je nog te paard kon heb ik toch maar op de rug van lief diertje gezeten. Ik was toen eigenlijk al helemaal op, en nog lang niet bij het klooster. Wel fijn om weer eens te rijden.

Na de rit kwamen de trappen. 878 treden tot bij het klooster, en daar binnen ook nog de nodige. De foto is genomen waar de trappen beginnen...... Dus al 800m hoogteverschil achter me.
Pfff  hoestend en proestend kwam ik boven. Willeke is het gewend hoog naar boven te lopen en ze was er zo. Aurora deed heeft de treden ook afgelegd. Iedereen leek er minder moeite mee te hebben. Maar goed, ik heb het toch gedaan. Natuurlijk moesten we dezelfde weg weer terug, zonder de hulp van paarden, want dat zou te gevaarlijk voor ze zijn.
Waarschijnlijk is het vooral de hoogte die me nu parten speelt.

















Na dit avontuur nog een Monestary bezocht. Er veel geleerd over verschillende Boeddhistische verhalen. Zoals het verhaal over de vier vrienden; olifant, aap, konijn, vogel. Mooi verhaal. Het was heel indrukwekkend. Eeuwenoud en overal tanks schilderingen.
De lucht betrok, en het leek erop dat er een onweer op komst was maar dat besloot de nadere kant op te gaan.

Hierna een uurtje in de auto naar Timpu, de hoofdstad van Bhutan. Ik heb niet zoveel van de weg gezien eerlijk gezegd. Wel valt het op dat hier alles, ook het verkeer een heel stuk rustiger verloopt dan ik ooit eerder meegemaakt heb.
Voor vandaag draai ik er een punt aan.....mijn ogen vallen bijna dicht. Nu 20:35 hier. Lekker slapen. Morgen weer een drukke dag.
O.a. Ziekenhuis bezoeken.

Op naar Bhutan.

Nature Trail liet weten dat Jeroen niet mee kan. Visum is niet rond te krijgen in zo'n korte tijd. Hij zal een trekking gaan doen. We zullen hem missen.
Nog even met Carolien en Willeke in Thamel geweest. De ring die ze gemaakt hadden was veel te groot en wens geworden. Ik heb hem niet genomen. Hij zou kijken of hij er nog iets anders van zou kunnen maken..... Voor ik naar huis ga, zal ik gaan kijken.
Na een koffie in PGH werden we om 11:45u opgehaald door een luxe bus. De koffers werden gedragen. Wat een verwennerij. ;-)

Op het vliegveld moesten we twee keer in een mega lange rij staan, die ook nog eens heel traag opschoot. We waren nog maar net door alle controles heen, toen we aan boord konden van het vliegtuig van middelgrote maat.  De plaats naast mij was aan het raam, en bleef leeg..... En dat was aan de kant van de Himalaya. We mochten opschuiven en ik had een wereldling uitzicht op de giganten met witte toppen. Wat een fantastisch gezicht....en het gaat maar door en lijkt niet op te houden.
Na ongeveer 20 minuutjes kwamen we langs de Mount Everest. Wat een prachtig gezicht.
De foto's houden jullie nog tegoed. Misschien lukt het via Facebook. Mijn laptop opent iPhoto niet meer. Waarschijnlijk staan er ondertussen al teveel foto's .



Na 40 minuten vliegen vlogen we een langgerekt dal in en daar ligt dus Bhutan.
Het vliegveld ziet er al prachtig uit. Helemaal in Buddhistisch Tibetaanse stijl alles geschilderd. Alle muren en plafonds. Maar wel zijn de kleuren iets gedekt.


Buiten werden we opgewacht door een gids met chauffeur. Die namen onze koffers over en we stapten een mooie 9 persoons bus in. Dit is het gezelschap waarmee we de komende 5 dagen zullen doorbrengen.

We zijn dus in Paro in een hotel, dat net zo beschilderd is als het vliegveld. Mensen lopen hier over het algemeen in lokale klederdracht.
We zijn even door de hoofdstraat van het stadje gelopen en daarna in ons hotel gaan eten.

De soep was zuur en scherp. Zuur was niet zo erg, maar scherp was het wel heftig. Mijn neus ging er spontaan van open.

Swayambhunath tempel op zondag

Vandaag eerst om 10:30u naar Nature Trail. Goed nieuws, er is een ticket voor Jeroen. Slecht nieuws: er nog geen visum, en het bureau voor visa is daar op zondag dicht. Dus het blijft spannend tot op het laatste moment of Jeroen mee kan komen naar Bhutan.

Morgen worden we om 11:45u afgehaald bij PGH. Jeroen komt in ieder geval uitzwaaien. Ik ben benieuwd of hij nu wel of niet mee kan komen....... 

Ik heb zin in Bhutan. Kathmandu is prima hoor, veel te zien, afleiding en behoorlijk op Westerlingen ingesteld. Maar de lucht is er zo ontzettend slecht door alle uitlaatgassen, zwarte rookpluimen, en kerosine dampen, dat ik toch wel blij ben deze stad ook weer te kunnen verlaten.

Vandaag ben ik met Aurora en Jeroen op stap geweest naar Swayambhunath. De zogenaamde Monkytempel. Het was schitterend. Ik heb nu zo veel meer gezien dan de eerste keer dat ik er twee jaar geleden met Willeke was.... 

De prachtige Stoepa die hoog op de heuvel schitterde en goed zichtbaar is voor een groot deel van Kathmandu. Dit is omringd door allerhande kleinere pegoda's, kloosters en offerplekjes. Dit is ook thuisbasis voor een heleboel apen. Die apen hebben zelfs een eigen zwembad, waar ze regelmatig gebruik van maken. 

Een van de kloosters ben ik ingegaan en had er een conversatie met een oudere monnik die dat klooster nooit verlaat. 

Toen Aurora mij een koekje aanbood, werd dit door een brutale aap uit haar hand gegrist. Ze was even van haar apropos. 

We hebben daar enkele uren doorgebracht, zoveel mogelijk bekeken en de sfeer echt geproefd.

Hierna zijn we honderden treden naar beneden gelopen. Het zijn er meer dan 300. We kwamen uit in de Boeddhistische woonwijk, waar duidelijk Tibetaanse invloeden zichtbaar zijn. Kloosters, grote gebedsrol huizen, en mensen met mala's in Tibetaanse klederdracht. Een groot aantal van deze mensen komt naar Kathmandu vanuit Tibet, omdat de Chinese invasie daar de cultuur overneemt en zij hun gebruiken niet meer vrij kunnen naleven.

Nog een stukje doorgelopen waar we aan de grote weg de 3 reusachtige Boeddha standbeelden bekijken konden. Normaal zijn ze alle drie geheel met goud bedekt, maar de middelste stond nu kleurloos in de steigers. Rondom weer kleinere gebouwen, pegoda's en gebedshuizen. Ook apen zaten hier nog rustig elkaar te vlooien. 

Rond 15:00u zijn we met de taxi naar Nature Trail gegaan, maar er was niets nieuws te melden. 

Langs de papershop, voor enkele souveniertjes. En daarna met Willeke, aurora en Jeroen naar Gaia voor heerlijk eten. Als toetje hadden we allemaal zalige applepie, met ijs. Hhhmmmmm, dat is smullen.

In PGH met Carolien en Suman een glaasje wijn gedronken. Lekkere zoete Nepalese wijn, die naar kruidnagel in kaneel ruikt en proeft. 

Vanavond op tijd slapen, ik ben wat verkouden. Toch wel blij dat ik naar Swayambhunath ben geweest. Ik heb er van genoten. 

Tot morgen lieve volgers. 

Zaterdag, 19 oktober

21 oktober 

Vandaag een dagje zelfstandig eropuit. 

Weer vroeg op en ontbijt in PGH. Willeke heeft een "hangdag" en zal wat aantutten, zoals ze dat zelf noemt. 

Als ik richting de stad loop zie ik Aurora en Jeroen bij de taxi's staan, en het ziet er naar uit dat het niet makkelijk gaat. 

Ze willen naar een Krishna bijeenkomst in de buurt van Buddhanilkanta. Daar ligt die ongelooflijk goede school waar hier de prinsen naar toe gingen. Dat is de school die zorgde voor het PPP project en daar ook voorbeeld school voor was.

De taxichauffeurs deden net alsof ze niet wisten waar Buddhanilkante ligt. Ook vroegen ze er 2000Nrp. voor. Ik heb ze naar de bus om de hoek gestuurd, die tot bijna voor de deur stopt. Dat heeft ze pp 50Nrp gekost. 

Zelf ben ik naar de farmersmarket gelopen. Dat is ieder zaterdag. Voor alle expats in KTM worden hier de westerse producten aangeboden. Je kunt er zelfs gekonfijte vruchtjes krijgen gedoopt in chocolade, en Italiaanse kaas. 

Van hieruit doorgelopen naar Asan tot op New Road, waarna ik vanzelf op Thamale Durbar Square kwam. Waarschijnlijk zie ik er in mijn kurta ingeburgerd genoeg uit, want niemand vertelde mij een ticket te moeten kopen en ik kon zo door. 

Het is toch een heel ander Durbar Square dan in Bhaktapur, maar desalniettemin vreselijk mooi. Natuurlijk weer wat fotootjes gemaakt. En even lekker gezeten op een muurtje om de sfeer te proeven. 

Ook het huis van de Kumari heb ik bezocht. Dat is een meisje die tot haar 1e menstruatie de status van Godess krijgt. Ze komt dat huis nooit uit. Sporadisch kunnen mensen langslopen wanneer ze achter een venstertje zit. 

Het huis is versierd met prachtig zwart houtsnijwerk. 

Terug naar Asan, waar ik uitkwam bij het hoekje met de kralenwinkeltjes. Wel 30 winkeltjes met alleen gerijgde kraaltjes op een paar vierkante meter. 

Om 15:00u in Gaia. Daar tref ik Lula en Willeke. We kletsen heel gezellig en drinken wat. Lula gaat binnenkort met haar vriend naar Goa, om daar een eigen zaakje op te richten. Ze wil verslagen e.d. Schrijven voor NGO's. Ze heeft hier drie jaar voor VSO in Nepal gewerkt op het gebied van vrouwenrechten, ontwikkeling e.d. gewerkt.

Jeroen en Aurora hebben een fijne dag gehad. Gelukkig. Ook fijn dat ze nu ook de dingen doen waar ze zelf zin in hebben en hun eigen interesses volgen. 

 's Avonds rustig aan gedaan. Beetje keelpijn. Paracetamolletje en hibitain. Vroeg slapen. 

Welterusten allemaal...... 

Vrijdag Pashupatinath Mandir

Wederom een schitterende dag in Kathmandu.
Willeke moet vandaag naar de tandarts en heeft eigen afspraken. Tijdens het ontbijt geeft Carolien aan wel aan te willen sluiten bij het bezoek aan de tempel die op het programma staat.
Samen met haar na ontbijt gewacht op Jeroen en Aurora. Om 9:00u toch even gaan kijken hoe het ervoor stond. Gelukkig waren wel ze op. Eenmaal beneden, vertelden ze na een tijdje dat ze de dag anders wilden indelen, terwijl ze wisten dat ik op hun zat te wachten.....tja dan word ik wel even goed kriegelig. Alweer te laat dan de afgesproken tijd....en me dan bovendien nog voor niets laten wachten ook!

 Ik ben vervolgens vrij direct met Carolien op stap gegaan. Samen naar Pashupatinath Mandir. Het klikt goed met Carolien. Onderweg hebben we een gesprek gehad over relaties die met iemand die Hindu, of Boeddhistische is, en wat daar dan verschillend in kan zijn.

Na 20 minuutjes waren we bij Pashupatinath Temple dat is de Hindu tempel aan de Basmatti rivier, waar de overledenen gecremeerd worden. Dat is allemaal openbaar. alleen 1 deel van het tempelcomplex is niet toegankelijk voor iedereen.
We werden aangesproken door iemand die ons als gids wilde dienen, en we spraken een prijs af. Hij deed het echter zo goed, dat we besloten hem de hele tour te laten doen. Bedankt Carolien! Ik had een heleboel gemist als je dat niet mogelijk had gemaakt. ;-)

We hoorden een heleboel verschillende Hindu achtergronden en over de rituelen rondom de verbrandingen zelf. Ook over de aanwezige Sadoe's werd veel uitgelegd.
Na de tour van een dik uur, hebben we nog wat zitten kijken tegenover de verbrandingsplaatsen.
Willeke telefoneerde om met ons af te spreken in de Garden of Dreams.
Voor we vertrokken hebben we in de kleine Shiva tempel een tika gekregen. En ik kan niet anders zeggen dan dat het bijzonder voelde. Ook al heb ik helemaal niets met het Hindu geloof.

De Garden of Dreams is een heerlijke plek om te relaxen en een boek te lezen. er liggen kussens op de grond en er staan zitjes. Overal zie je verliefde stelletjes. Een grote schommel herinnert aan Dashain. Het water klettert uit een fonteintje en vlinders vliegen af en aan.

Vanavond gaan we naar een gezellig samenzijn met verschillende Volunteers. Ik ben benieuwd.
Tijdens een telefoontje met Jeroen bleek dat zij waarschijnlijk niet met ons me zullen komen, maar dat ze naar de grote Stoepa zullen gaan. Ze hebben gehaard dat daar bij volle maan duizenden lichtjes rondom geplaatst worden en dat willen ze graag zien. Ze hadden net een fijne massage gehad, en waren nu  op weg naar de Pashupatinath Tempel. Ik hoop en wens hun dat ze een fijne dag zullen hebben.

Verder hoop ik ook dat aan het thuisfront alles in orde is. Mijn zus zou wat uitslagen krijgen, en daar heb ik nog niets over gehoord. Ik ga er maar vanuit dat geen bericht goed bericht is.

Een groot deel van de vele foto's heb ik op Facebook gezet. 

Donderdag, Bhaktaphur

Vroeg uit de veren; 6:30u, douchen en met pc naar beneden om mijn blog te bij schrijven. Rond 8:00u ontbijten en dan om 9:00u vertrekken naar Baktapur.

Uiteindelijk vertrokken we pas om 9:30u…..jammer

Bhakthapur

Maar goed, we zijn naar Baktapur geweest. FANTASTISCH, indrukwekkend.

Nadat we een toegangsticket gekocht hadden liepen we naar het eeuwen oude centrum van dit Koninklijk dorp. Durbar squar wil nl zeggen dat het een koninklijk plein is, dat vertelde de gids, die ons ontzettend veel over deze plek vertelde. Het was erg interessant. Veel houtsnijwerk aan deuren en raamkozijnen, Indische bouwstijl mandirs en pegoda stijl door elkaar geven het de karakteristieke silhouetten. Na een tour met gids van ruim een uur, zijn we iets gaan eten. Ik keek niet goed en bestelde iets waar ik eigenlijk juist geen trek in had….gelukkig was Aurora er wel blij mee…en kon ik toch nog Pakora krijgen. Dat zijn lekkere gebakken groeten koekjes.

In de middag hebben we geshopt, en niet te zuinig.

Dit is die prachtige Boeddha, die nu nog in de Tanka shop ligt......

Allereerst een tanka school binnengegaan waar ik een prachtige boeddha tanka gezien had die me diep raakte. De prijs was echter enorm, en lag geenszins binnen mijn mogelijk budget….. toch sprak ook een kleinere eenvoudigere tanka mij aan en die heb ik ook gekocht. Het werd mij wel toegestaan een foto te nemen van het meesterwerk dat ik al in mijn hart gesloten had.

Vervolgens vond Willeke een sjaal en heb ik de bestelde sjaals ingeslagen. Tot slot kwamen we langs een winkeltje met schilderijen, waar Willeke een prachtig berggezicht in olieverf kocht.

Met de lokale bus en daarna een tuctuc zijn we teruggegaan naar PGH. 

Een uurtje later kwamen Aurora en Jeroen ook aan in PGH. Ze hadden een stortbui meegemaakt onderweg en waren met de bus en te voet gekomen. 

Tijdens het avondeten in PGH kwam Lizzi waar ik kaas voor mee genomen had uit NL. Heerlijk kletsen weer, samen met Willeke en Carolien. Het klikte van alle kanten. Een goed gesprek gehad over gaan voor wat je hart zegt, maar dan toch vaak moeilijke knopen doorhakken.

Het zijn toch fijne mensen waarmee het spenderen van tijd met elkaar, goed voelt. 

Later op de kamer ook met Willeke nog fijne en vertrouwelijk gesprekken gehad. Om 24:00u ging het licht uit. Ik kon terugkijken op een rijkelijk gevulde dag.